کاربر گرامی ســلام : برای شادی روح جوان سفر کرده (نعمت رحیـــم زاده) صلواتی عنایت بفرماtext describing the image ♣♣♣ شـوار بـی شفــق ♣♣♣ - په ژاره (غمگینی وناراحتی)

برادرم ! آرام خفته ای! آرام آرام! می دانم از کی رنجوری !می دانم در حقت کوتاهی کردم. می دانم وظیفه برادر بودن را ونه برادر بودن بلکه پدر بودن را درست انجام ندادم.می دانم تو امانت پدر ومادرمان در دستان نه چندان مطمئن من بودی.ولی هزار افسوس که امانتدارخوبی نبودم  وتو را درحالیکه می رفت تا درخت عمرت بر ثمر بنشیند. وتورا در حالی که می رفت تا عطر دل انگیز گل وجودت به مشام آید . وتورا در حالی که می رفت تا در سایه  قامت استوارت که با رنج ومشقت وشب نخوابی های دوران آموزشیت در پادگان  ویا تحمل گرمای سوزان مناطق مرزی به گونه ای که حتی جرعه ای آب سرد  را برای فرو نشاندن آتش درونت نداشتی رها نمودم . برادرم آرام خفته ای 

آن گونه که پرندگان حرمت پروازشان را از خاطر برده اند

آن گونه که باد صدایش را به لالایی شب سپرد. اما برادرم لحظه ای برخیز!یا حداقل لحظه ای گوش کن ببین دوستان واقوام دلسوزمان برایت چه می کنند؟صدای علی اکبر را میشنوی که چگونه با سوز دل در فراقت شعر سروده ودرحالیکه سعی می نماید از ترکیدن بغضش جلوگیری کند اشعارش را با متانت تمام وصدایی رسا می خواند ومی گوید نعمت حرفهایم را بشنو!

 

بلند شو بنگر که یارمحمد در نیمه های شب , در حالیکه خود داغ   جوان عزیزی  را در سینه دارد ,کابوس غم از دست دادن تو تمام وجود نازنینش را فرا میگیرد وشروع به  های های گریه کردن می نماید وهمسرش فاطمه وار از خواب برمی خیزد  وچون شوهر رادر این حال زار می بیند بعداز هق هق  گریه های  خود سعی در آرام نمودن شریک زندگیش می کند.اما !اما  !آن چه اورا آرام می کندقلم وکاغذی است که مکنونات قلبی خویش را  , وحرفهای ناگفته در مورد تو را ؛وبغض های گره خورده در گلو را ؛بر روی این لوح سفید به صورت شعر  بنگارد ,تا شاید التیامی برزخمش باشد .هرچند که هنگام نگاشتن این سروده ها سیل اشک امانش را نمی دهد وکاغذ را خیس می نماید ؛بنا چار به جستجوی برگی دیگر می پردازد ,اما حال وروز این برگ از لوح اول کمتر نیست

بـــــــــــرادرم چون از این امر مطلع گشتم اشعارش را خواستم می دانی چی می گفت ؟شنید ی  چگونه وچه واژه هایی را بر زبان راند ؟یقیناً میدانی ؛در حالیکه اشک در چشمانش حلقه زده بود وبغض گلویش را می فشرد با تمام توان سعی در بالا آوردن صدایش نمود و با همان حال گفت که من برای آرامش قلب خویش ,بغض هایم را سروده ام

آرام خفته ای ,آرام آرام,دیگر خواب بس است برخیز وبرایش رازهای نهقته در قلب ملتهبت را بازگو نما ,برایش بگو که ازچه رنجور بودی شاید با استماع اسرار درونت اندکی آرام گیرد.برخیز  وبرایش از رنج های پایان ناپذیر دوران کوتاه عمرت بگو.سنگ سخت بالینت از شنیدن اسرار  درونت ترک بر داشته .گوییا او نیز تاب وتوان شنیدن این اسرار باز گونشده را ندارد .برخیز وبه دوستان ودلسوزان بگو که دیگر طاقت خفتن در زیر سنگ سخت مزارت را نداری.بگو که بی قراری نکنند وخبر از آمدنت را خود به آنها بگو تا شاید باور کنند که تو باز آمدی .برخیز ونوشته های غمناک فراقت را که با اشک دیده اش خیس گردیده اند ودر جای جای آنها مرکب قلمش هم توان استقامت را از دست داده وبرپهنۀ کاغذ روان گشته اند که گوییا آنها نیز می خواهند با قربانی نمودن خویش ،لباس  ماتم وسیاه براین اشعار بپوشاند.برخیز وخود این اشعار زیبا وغم انگیز را  با آن خط زیبایت دوباره بنویس




اما اشعاری که آقای یارمحمد یارزاده  که خود شاهد زندگی کوتاه نعمت بودند و تنها برای دل خویش سروده بودن :

به نام خدا

خه ورور دان وه پیم له بیمارسان                  نعمت بی حاله  له جور زمان

تماشا  کردم لش بی زوان                                 دس ودعا بیوم ونذر قرآن

وو چوه اسرین لیو وخنه وه                              وو عقده دله علیک سه نه وه

دانلودفایل صوتی: دانلــــود

برادرم ! آرام خفته ای! آرام آرام! می دانم از کی رنجوری !می دانم در حقت کوتاهی کردم. می دانم وظیفه برادر بودن را ونه برادر بودن بلکه پدر بودن را درست انجام ندادم.می دانم تو امانت پدر ومادرمان در دستان نه چندان مطمئن من بودی.ولی هزار افسوس که امانتدارخوبی نبودم  وتو را درحالیکه می رفت تا درخت عمرت بر ثمر بنشیند. وتورا در حالی که می رفت تا عطر دل انگیز گل وجودت به مشام آید . وتورا در حالی که می رفت تا در سایه  قامت استوارت که با رنج ومشقت وشب نخوابی های دوران آموزشیت در پادگان  ویا تحمل گرمای سوزان مناطق مرزی به گونه ای که حتی جرعه ای آب سرد  را برای فرو نشاندن آتش درونت نداشتی رها نمودم . برادرم آرام خفته ای 

آن گونه که پرندگان حرمت پروازشان را از خاطر برده اند

آن گونه که باد صدایش را به لالایی شب سپرد. اما برادرم لحظه ای برخیز!یا حداقل لحظه ای گوش کن ببین دوستان واقوام دلسوزمان برایت چه می کنند؟صدای علی اکبر را میشنوی که چگونه با سوز دل در فراقت شعر سروده ودرحالیکه سعی می نماید از ترکیدن بغضش جلوگیری کند اشعارش را با متانت تمام وصدایی رسا می خواند ومی گوید نعمت حرفهایم را بشنو!

 

بلند شو بنگر که یارمحمد در نیمه های شب , در حالیکه خود داغ   جوان عزیزی  را در سینه دارد ,کابوس غم از دست دادن تو تمام وجود نازنینش را فرا میگیرد وشروع به  های های گریه کردن می نماید وهمسرش فاطمه وار از خواب برمی خیزد  وچون شوهر رادر این حال زار می بیند بعداز هق هق  گریه های  خود سعی در آرام نمودن شریک زندگیش می کند.اما !اما  !آن چه اورا آرام می کندقلم وکاغذی است که مکنونات قلبی خویش را  , وحرفهای ناگفته در مورد تو را ؛وبغض های گره خورده در گلو را ؛بر روی این لوح سفید به صورت شعر  بنگارد ,تا شاید التیامی برزخمش باشد .هرچند که هنگام نگاشتن این سروده ها سیل اشک امانش را نمی دهد وکاغذ را خیس می نماید ؛بنا چار به جستجوی برگی دیگر می پردازد ,اما حال وروز این برگ از لوح اول کمتر نیست

بـــــــــــرادرم چون از این امر مطلع گشتم اشعارش را خواستم می دانی چی می گفت ؟شنید ی  چگونه وچه واژه هایی را بر زبان راند ؟یقیناً میدانی ؛در حالیکه اشک در چشمانش حلقه زده بود وبغض گلویش را می فشرد با تمام توان سعی در بالا آوردن صدایش نمود و با همان حال گفت که من برای آرامش قلب خویش ,بغض هایم را سروده ام

آرام خفته ای ,آرام آرام,دیگر خواب بس است برخیز وبرایش رازهای نهقته در قلب ملتهبت را بازگو نما ,برایش بگو که ازچه رنجور بودی شاید با استماع اسرار درونت اندکی  آرام گیرد.برخیز  وبرایش از رنج های پایان ناپذیر دوران کوتاه عمرت بگو.سنگ سخت بالینت از شنیدن اسرار  درونت ترک بر داشته .گوییا او نیز تاب وتوان شنیدن این اسرار باز گونشده را ندارد .برخیز وبه دوستان ودلسوزان بگو که دیگر طاقت خفتن در زیر سنگ سخت مزارت را نداری.بگو که بی قراری نکنند وخبر از آمدنت را خود به آنها بگو تا شاید باور کنند که تو باز آمدی .برخیز ونوشته های غمناک فراقت را که با اشک دیده اش خیس گردیده اند ودر جای جای آنها مرکب قلمش هم توان استقامت را از دست داده وبرپهنۀ کاغذ روان گشته اند که گوییا آنها نیز می خواهند با قربانی نمودن خویش می خواهند لباس  ماتم وسیاه براین اشعار بپوشاند.برخیز وخود این اشعار زیبا وغم انگیز را دوباره بنویس

 اما اشعاری که آقای یارمحمد یارزاده  که خود شاهد زندگی کوتاه نعمت بودند و تنها برای دل خویش سروده بودن :

به نام خدا

خه ورور دان وه پیم له بیمارسان                  نعمت بی حاله  له جور زمان

تماشا  کردم لش بی زوان                                 دس ودعا بیوم ونذر قرآن

وو چوه اسرین لیو وخنه وه                              وو عقده دله علیک سه نه وه

بی کس وتنیا ها له کرمانشا                            دس ودعا بیوم تا بایدو دی وا

وقتی نگام کرد وحالات گن                             وه چو برا قرآن رام بخون

له مال بریامه آواره دیشتم                         تصمیم خداس نیه برگیشتم

شکت بیم تک دام وریو دیواری              نعمت دلگیر بیو له روزگاری

خدا چه بیوشم چیو بکم کاری                   تا دکتر خه ور خاصی رام باره

بدن وبی حال لش وبی زوان                   قلبی خاموش بیو له جور زمان

مردم یه خدمت بیمارستانه                      حضور همرا که ن وبهانه

  او پرسنل بیمارستانه                            واگذاریان کم وی قرآنه

قضاوت بکن یه عدالته                            نعمت مظلومه،مظلوم بی کسه

جه وان رعنای 28 ساله                         درد تحمل که ی ؟صبح تا ایواره

و تنیا وبی کس له بیمارستان                  پاداش خدمت ،بیو له بیاوان

دکتریل له مرگ چرخیان جم بو               چون که بعد مرگ زحمتی کم بو

بدن سردو بیو زلفی تال تال بیو               مرگی عزادار یه بنه مال بیو

خه ور مرگی لال کرد زوانم                       هر له شون خوه م هشک بیو سقانم

وقتی وای هنات جوانی شیوان                 جور خور سوزان قلب مه تیوان

هرکس دیدار برایل کرد جیا                         واگذاری کم وامام رضا

قسم وضامن دشت خراسان                        نابودی بکی زندگیم شیوان

هر کسی وی طور بارم کرد وغم                 منیش مجبورم هه نفرینی کم

خدا پی عجل کی کرد شکاری                     حشک که گلیل فصل وهاری

دالگی جور مه بنیشی له داخ                      له ناحقی خوه ی هر بکیشی آخ

وه بغض گلو اشک چه وم هات                   شادی روح نعمت صلوات

 دانلودفایل صوتی: دانلـــــود


به نام خدا

سروده هایی در سوگ جوانمرگ نعمت اله رحیم زاده روحش شاد ویادش گرامی باد . (زبان حال برادر)

پروردگارا خود بهتر زانی                             مه طی  نکردم دوره ی جوانی

خدا کس نه یونی وحال دردم                         له داغ برام بی میل وسردم

دلم له داخی گره ی ناره یه                           هر روژ زیارت کم او مزاریه

دلم انتظار پی دیداریه                                         چهره نازنین ریو مزاریه

برا مه چه نی شه وار بنی شم                             له شو تا وسو ههآخ بکیشم

له ناله ی دردت گوشم بکم کر                          ودل پر خیون چه وم بکم تر

یه چه وه کی بیو ،چیو بیود ونظر                        حناسه سرد بود رنجی بود بی ور

 هر چی چو گه ل دم نیونهمد وه چه م                    نعمت دله مان پر کردید وغم

 درد قامتت له بانه سه رم                                        رخسارت جور مانگ ها ورای وه رم

  چهرت خوش سیما ،قیافت برزه                            تمامگیانم تیدن وه لرزه

     له داخت چیه تاب وتوانم                                    پوسم چسپیه وه ریو سه قانم

رنج زمانه عمرت کرد ویران                             مالی را تو گرد و مال مه رمان

چیو دس قضا جوانید شی وان                          کاش وه امر حق تو بای د وزوان

بیوش مر نیزانی ماله گم چوله                          دی کسی نی رم لو هه وش وهوله

مه گر نیزانی چه وت زامداره                              هه خیون گریه که ید روز تا ایواره

عجل کمین کرد بیوم وشکاری                          جور قطره ی واران خیون له چه وم  واری

عجل رات بیوشم چه نی چن وخته                      پی شکار گردید نعمت بد بخته

عجل  ها تو دس هم نیشتو کمین                          قلب سه برا چیو کرد وغمین

عجل  ها تو دس هم نیشتو کمین                           گل وگلبرگم رشان له زمین

هر جور کبوتر کردت وشکار                                 کفتید له زمین وی نه ی برگ دار

باور نکردم بیود وه نیشانه                                       عجل امان ده نعمت جوانه

جور یتیم ،یسیر غم بو وه بارت                                  تو قلب نعمت که ید وه شکارت

رنج وزندگی م برا داید وه باد                                  رنجم بی وه ر بیو جیو ررنج فرهاد

برا دیدارت کی لیم جیا کرد                                   زندگی براوخوشکم سیا کرد

ای پروردگار تک گلم سه نید                               قسم هر وه خوه د حه قه م بسه نید


درد دل

شکرانم پید بود بینای بانه سر                  جوانی نعمت چیو زیو هاتو سر

فرمایش کردی ای خدای حکیم                    ننیشن له سای دیوار یتیم

عقده دل نیوسم له ریو تخته سنگ                  پی جوانمرگم دلم تید وتنگ

شرط بو اقرار بوهرگز نه خه نم                   هر روز ساز غم ارات به ژه نم

شرط بو اقرا بو هرگز ننیشم                            له اخلاق خوب ومظلومیت بیوشم

خوه م ورفیقیل  شوار بنیشیم                       پی عزای نعمت هر شعر بنیوسیم

وکلام قل هو الله احد                                         له وصفت ایوشید دوسم یارمحمد

زوانم بورن ودس هاوار کم                            له مظلومی تو، له بی کسی خوه م

آنقدر بیوشم هشک بوزوانم                             له شو تا وه روز قلم برانم

هرجه رفیقیل له  داغت بیوشن                        له درد وداغت ، نعمت شریکن

هر جور دارپیر ریشه خوریاگم                       چیون برا مردگ  جواو دریاگم

برا پی دیدار در ودر گردم                                تابیونید رنگ و رخسار زردم

درد دریونت  قلبت  کرد کاری                         پی بی کسی خوه اشکم بو جاری

برا له داغت فره پشیوم                                     دی خنه نیونید له بانه لیوم

چوت اسرینه غمباره لیوت                             نعمت بوم ونذ ر چهره پشیوت

چهرت ناشاده دلم کی کواو                            یه کام دکتره دردت کی جواو

ودردو ننور دردت وگیانم                             خوش تیپ خوش سیما تازه جوانم

قسم وچوت حالی اسرینه                              قسم وقلبت جرگت  پر خوینه

هر جور پیره دار بی شاخ وبرگم                     وقورت قسم راضی وه مرگم 

نگای خوشکم کم چوی اسرینه                          یانگای برا دلی پر خیونه

ناتید ومالم غمی بید وباد                                   مالم رمانید جور مال فرهاد

مه غم نیاشتم بارم کردی غم                            تا هه سه م خوه شی دی نیونم وچه م

له اقبال بد وله چاره چه فتم                            باوگ وبرا چین ،مه تنیا کفتم

شکر وکارت ای پروردگار                              خوشکم بد بخت بیو ،برام گرفتار

قسم وجلال پاک کبریا                                    قسم وخیون پاک کربلا


دانلودفایل صوتی: دانلــــود




طبقه بندی: دل نوشتــــه ها، نُکتــــــه هــــا و نظـــــرها،
برچسب ها: په ژاره، برادرم برخیز، برادرم آرام خفته ای، اشعار یارمحمد یارزاده، نعمت رحیم زاده،

تاریخ : شنبه 27 آبان 1391 | 05:54 ب.ظ | نویسنده : نبی رحیم زاده | نظرات
.: Weblog Themes By SlideTheme :.
<